Algoritma Tarihçesi…

Bugün Bulduğum ve başlıcağım algoritmalardan önce dedim bi hangi tarihte neler bulunmuş bakılmaya değer hatta tek tek araştırılması gerek bence :)
Yaklaşık M.Ö. 1600 – Babilliler bilinen ilk çarpanlara ayırma ve kök bulma algoritmasını geliştirdiler.
Yaklaşık M.Ö. 300 – Öklid algoritması
Yaklaşık M.Ö. 200 – Eratosthenes Elemesi
263 – Gaussal eleme, Liu Hui tarafından tanımlandı.
813 ve 833 yılları arasında Harezmi doğrusal ve ikinci dereceden denklemleri çözmek için bir algoritma geliştirdi. Algoritma ismi bu kişinin adından türetilmiştir
1614 – John Napier logaritmayi kullanan hesaplamaları yapmak için bir metod geliştirdi
1671 – Newton-Raphson metodu, Isaac Newton tarafindan geliştirildi.
1690 – Newton-Raphson methodu bağımsız olarak Joseph Raphson tarafından da bulundu
1805 – Cooley-Tukey algoritmasi Carl Friedrich Gauss tarafından biliniyordu
1926 – Boruvka algoritması
1934 – Delaunay üçgen bölümlemesi Boris Delaunay tarafından geliştirildi
1940′lar

1945 – Birleştirmeli sıralama John von Neumann tarafından geliştirildi
1947 – (Simplex algoritması) basit/tekyönlü algoritma George Dantzig tarafından geliştirildi
1950′ler

1952 – Huffman kodlaması David A. Huffman tarafından geliştirildi
1954 – Radix sıralaması bilgisayar algoritması Harold H. Seward tarafından geliştirildi
1956 – Kruskal algoritması Joseph Kruskal tarafından geliştirildi
1957 – Prim algoritması Robert Prim tarafından geliştirildi
1957 – Bellman-Ford algoritması R. Bellman ve L. R. Ford tarafından geliştirildi
1959 – Dijkstra algoritması Edsger Dijkstra tarafından geliştirildi
1959 – Shell sıralaması D. L. Shell tarafından geliştirildi
1959 – De Casteljau algoritması Paul de Casteljau tarafından geliştirildi
1960′lar

1960 – Hızlı Sıralama C. A. R. Hoare tarafından geliştirildi
1962 – Ford-Fulkerson algoritması L. R. Ford ve D. R. Fulkerson tarafından geliştirildi
1962 – Bresenham doğru algoritması Jack E. Bresenham tarafından geliştirildi
1964 – Öbek-sıralama J. W. J. Williams tarafından geliştirildi
1965 – Cooley-Tukey algoritması James Cooley ve John Tukey tarafından yeniden bulundu
1965 – Levenshtein aralığı ) Vladimir Levenshtein tarafından geliştirildi
1965 – Cocke-Younger-Kasami (CYK) algoritması bağımsız olarak T. Kasami tarafından geliştirildi
1967 – Viterbi algoritması Andrew Viterbi tarafından önerildi
1967 – Cocke-Younger-Kasami (CYK) algoritması bağımsız olarak D. H. Younger tarafından geliştirildi
1968 – A* grafik arama algoritması Peter Hart, Nils Nilsson ve Bertram Raphael tarafından geliştirildi.
1970′ler

1970 – Knuth-Bendix completion algoritması Donald Knuth ve P. B. Bendix tarafından geliştirildi
1972 – Graham taraması Ronald Graham tarafından geliştirildi
1973 – RSA şifreleme algoritması Clifford Cocks tarafından geliştirildi
1973 – Jarvis march algoritması R. A. Jarvis tarafından geliştirildi
1974 – Pollard’ın p-1 algoritması John Pollard tarafından geliştirildi
1975 – Genetik algoritma John Holland tarafından popülerleştirildi
1975 – Pollard’ın ro algoritması John Pollard tarafından geliştirildi
1975 – Aho-Corasick algoritması Alfred V. Aho ve Margaret J. Corasick tarafından geliştirildi
1976 – Salamin-Brent algoritması bağımsız olarak Eugene Salamin ve Richard Brent tarafından geliştirildi
1976 – Knuth-Morris-Pratt algoritması Donald Knuth ve Vaughan Pratt ve bağımsız olarak J. H. Morris tarafından geliştirildi
1977 – Boyer-Moore string (karakter öbeği) arama algoritması bir harf öbeğinin başka bir harf öbeği içerisinde bulunup bulunmadığını arayan algoritma geliştirildi
1977 – RSA şifreleme algoritması Ron Rivest, Adi Shamir ve Len Adleman tarafından yeniden bulundu
1977 – LZ77 algoritması Abraham Lempel ve Jacob Ziv tarafından geliştirildi
1978 – LZ78 algoritması LZ77 algoritmasından Abraham Lempel ve Jacob Ziv tarafından geliştirildi
1978 – Bruun’un algoritması ikinin katları için G. Bruun tarafından önerildi
1979 – Khachiyan’ın ellipsoit metodu Leonid Khachiyan tarafından geliştirildi
1980′ler

1981 – İkinci dereceden eleme metodu Carl Pomerance tarafından geliştirildi
1983 – Simule edilmiş tavlama metodu (Simulated annealing) S. Kirkpatrick, C. D. Gelatt ve M. P. Vecchi tarafından geliştirildi
1984 – LZW algoritması LZ78′den Terry Welch tarafından geliştirildi
1984 – Karmarkar’ın iç nokta algoritması Narendra Karmarkar tarafından geliştirildi
1985 – Simule edilmiş tavlama metodu (Simulated annealing) bağımsız olarak V. Cerny tarafından geliştirildi
1986 – Blum Blum Shub L. Blum, M. Blum, ve M. Shub önerildi
1988 – Özel sayı alanı elemesi John Pollard tarafından geliştirildi
1990′lar

1990 – Genel sayı alanı elesi Özel sayı alanı elesi yönteminden Carl Pomerance, Joe Buhler, Hendrik Lenstra, ve Leonard Adleman tarafından geliştirildi
1991 – beklemesiz senkronizasyon Maurice Herlihy tarafından geliştirildi
1992 – Deutsch-Jozsa algoritması D. Deutsch ve R. Jozsa tarafından önerildi
1994 – Shor’un algoritması Peter Shor tarafından geliştirildi
1994 – Burrows-Wheeler dönüşümü Michael Burrows ve David Wheeler tarafından geliştirildi
1996 – Grover’ın algoritması Lov K. Grover tarafından geliştirildi
1996 – RIPEMD-160 Hans Dobbertin, Antoon Bosselaers, ve Bart Preneel tarafından geliştirildi
1998 – rsync algoritması Andrew Tridgell tarafından geliştirildi
1999 – Yarrow algoritması Bruce Schneier, John Kelsey, ve Niels Ferguson tarafından tasarlandı
2000′ler

2001 – LZMA sıkıştırma algoritması
2002 – AKS öncelik testi primality test Manindra Agrawal, Neeraj Kayal ve Nitin Saxena tarafından geliştirildi

Post Author: umiitkose

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code class="" title="" data-url=""> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong> <pre class="" title="" data-url=""> <span class="" title="" data-url="">